d
    
  
دل من تنها بود
دل من هرزه نبود
دل من عادت داشت
که بماند یک جا
به کجا؟
معلوم است
به در خانه ی تو
دل من عادت داشت
که بماند آن جا
پشت یک پرده تور
که تو هر روز آن را
به کناری بزنی
دل من ساکن دیوار و دری
که تو هر روز از آن می گذری
دل من ساکن دستان تو بود
دل من گوشه یک باغچه بود
که تو هر روز به آن می نگری
دل من را دیدی؟
ساکن کفش تو بود...
یادت هست؟
    



موضوعات مرتبط: ادبی - شعر , دلنوشته ها , عاشقانه , عکس

تاريخ : شنبه ٢ دی ۱۳۸٥ | ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : Rahil | نظرات ()